ایمنی در کار با ماشین اره نواری

ایمنی در کار با ماشین اره نواری:

 

* تا وقتی که از کلیه نکات ایمنی یک ماشین اره نواری مطلع نشده اید از ماشین استفاده نکنید .

* هیچگاه در حالی که ، به دلیل استفاده از دارو یا هر علت دیگر هوشیاری کامل ندارید از ماشین اره نوار ی استفاده نکنید.

* قبل از نصب حفاظهای ماشین ، برشکاری  را  آغاز نکنید.حتی المقدو ر باید حفاظها را  نزدیک به قطعه کار نصب نمائید.

* هیچ گونه تنظیمی را نباید بر روی ماشین در حال حرکت انجام داد.البته در بعضی ماشینهای اره نواری لازم است سرعت برشی اره را در حال حرکت تغییر دهید که این یک مورد استثنا می باشد.

* از عینک محافظ ودستکش چرمی برای حمل و نقل تیغه اره استفاده کنید.

* به هنگام جابه جا کردن اجسام سنگین از همکاران خود کمک بگیرید.

* پس از برشکاری ، پلیسه ها و لبه های تیز قطعه کار را برطرف کنید زیرا ممکن است جراحتهای شدیدی به دست وارد کنند.جراحتهای وارده هر چه زودتر معالجه کرده و گزارش کلیه صدمات بدنی را به سرپرست خود اعلام کنید.

* پلیسه ها و  براده های روی میز  ماشین را  با دست پاک  نکنید. برای این کار از یک برس یا  قلم مو استفاده نمائید.قبل از شروع نظافت ماشین ،آن را کاملاٌ متوقف کنید.

* دستان خود  را از تیغه  اره دور نگه دارید. برای هل دادن قطعه کار ترجیحاً  از یک  قطه فلزی استفاده کنید . هیچ وقت دست خود را از مقابل تیغه اره در حال حرکت عبور ندهید.

 

ایمنی در اره دستی

ایمنی در کاربرد اره دستی

 

• هیچ وقت دندانه های تیغه راه را برای آزمایش نیز بودن آنها بر روی انگشتان خود نکشید،
• کمان اره را به گونه ای در محل خود قرار دهید که به هنگام برداشتن آن به دست شما آسیب نرساند،
• در اثر برشکاری قطعات با اره دستی، لبه های بریده شده تیز و برنده میشوند و این لبه ها ممکن است به دست آسیب برسانند، بنابراین سعی نکنید این لبه ها را با دست پلیسه گیری کنید. برای این کار حتماً از یک برس استفاده نمایید،
• همیشه هنگام استفاده از راه دستی، عینک محافظ به کار ببرید. تیغه اره های سخت اگر بشکند، تکه ای آن ممکن است به اطراف پرتاب شوند و
• قبل از شروع برشکاری مطمئن شوید اره به خوبی کشیده شده  و محکم باشد. اگر تیغه اره در حال حرکت رو به جلو بکشند، ممکن است دست شما به قطعه کار برخورد کرده و مجروح شود.

 

ایمنی در کارگاه

ایمنی کارگاهی

ایمنی کارگاهی را نباید یک مورد ساده فرض کرد که در دوره های آموزشی ارائه شده و پس از مدت کوتاهی فراموش می شود. اغلب حوادث در اثر بی دقتی و بی توجهی به دستورات ایمنی اتفاق می افتد. هنگامی که سرپرست یک کارگاه بر اجرای دستورات ایمنی اصرار می کند، باید به این دستورات عمل کرد. اگر یک ماشینکار به دقت این دستورات را انجام دهد، عملیات ماشین کاری ایمن و لذت بخش خواهد بود. اجرای دستورات ایمنی باید به صورت یک عادت اجباری در آید.

روشها و دستورات ایمنی ارائه شده در این دستورالعمل کلی هستند، زیرا نمی توان تمام اصول ایمنی صنعتی را به تفصیل در این دستورالعمل گنجاند. موارد ایمنی مربوط به هر ماشین ابزار و تجهیزات مربوطه در دستورالعمل خاص خودش شرح داده شده اند.

توصیه می شود تمام دستورات ایمنی را به دقت خوانده و به کار گیرید. هنگامی که درباره انجام کاری شبهه دارید، کمک بگیرید و به شانس اکتفا نکنید.

ایمنی در کارگاه

کارگاه را تمیز نگهدارید. ضایعات فلزی و براده ها را باید در ظرف مناسبی جمع کرد. هرگز براده ها را روی زمین، ماشین یا بر روی میز کار باقی نگذارید.

هنگام ماشینکاری مواد ناشناخته، نهایت دقت را به کار بندید. مثلاً در شرایط خاصی، براده های منیزیم با شدت شروع به سوختن می کنند و ریختن آب بر روی منیزیم در حال سوختن، آتش را تشدید می کند. در صورت بروز چنین حادثه ای ممکن است سوختگیهای شدیدی برای ماشینکار و آسیبهای جدی به ماشین وارد شود.

تنفس گازها و غبار حاصل از ماشینکاری مواد ناشناخته و آلیاژهای جدید می توانند ناراحتیهای تنفسی جدی به دنبال داشته باشد. بنابراین ماشینکاری یک ماده جدید را قبل از شناسایی دقیق آن و این که روش ماشینکاری درست آن چیست، آغاز نکنید.

برای ماشینکاری بعضی مواد خاص لازم است از ماسکهای تنفسی تایید شده و لباسهای محافظ مناسب استفاده نمود. در صورت نیاز باید ماشین را به سیستم مکنده غبار و گازها مجهز کرد.

کارگاه محلی برای کار کردن است نه بازی کردن. شخصی که دائماً جک می گوید و در کارگاه راه می رود، خطر متحرکی برای هر کارگر دیگر محسوب می شود. همچنین خیالبافی نیز شانس ایجاد یک وضعیت خطرناک را افزایش می دهد.

اگر یک ماشینکار بیمار است و دارو مصرف می کند، لازم است با پزشک خود مشورت کند که آیا کار کردن با ماشین ابزار برای او مشکلی ایجاد می کند یا خیر. مثلاً هنگام مصرف بسیاری از داروهای سرماخوردگی توصیه شده که پس از مصرف دارو از انجام کارهایی که احتیاج به هشیاری دارند، به دلیل احتمال خواب آلودگی، پرهیز شود.

نباید برای تمیز کردن ماشین ابزار از براده و روغن از هوای فشرده استفاده نمود. براده های که پرتاب شوند         می توانند آسیبهای جدی به چشم وارد کنند. همچنین روغن در تماس با هوای فشرده تبخیر شده و ممکن است آتش گرفته و صدمات و جراحاتی به اپراتور وارد کند.

پارچه های روغنی را باید در ظرفهای فلزی درپوش دار ریخت. پارچه ها یا نخ پنبه ای که برای تمیز کردن ماشینهای ابزار استفاده می شوند نیز می توانند خطرناک باشند، زیرا ذرات براده در آن گیر می کند. بنابراین ریختن آنها در ظرف درپوش دار این اطمینان را ایجاد می کند که مجدداً توسط یک اپراتور دیگر استفاده نخواهد شد. هر روز لازم است ظرفهای حاوی پارچه ها و نخ پنبه های آلوده و دور ریخته شده را تخلیه کرد. بدین ترتیب از آتش گرفتن خود به خودی پارچه های آغشته به روغن که گاهی بدون هیچ گونه منبع حرارت خارجی شعله ور می شوند نیز جلوگیری خواهد شد.

ابزارهای دستی را باید در شرایط خوبی نگهداری کرد. محل نگهداری این گونه ابزارها(تابلو یا جعبه ابزار) باید به گونه ای با شده که اشخاص به هنگام برداشتن آنها آسیب نبیند.

به هنگام جابجا کردن پروفیلها یا میلگردهای فلزی طویل مراقب باشید تا با ادوات برقی برخورد نکنند، زیرا ممکن است باعث برق گرفتگی شخص گردد. شوک الکتریکی ناشی از برق گرفتگی را می توان با تصادف شخص با یک اتومبیل مقایسه کرد.

برای جابجا کردن تجهیزات سنگین ماشین آلات یا قطعات وزین دیگر همیشه از دیگران کمک بگیرید یا از ابزارهای مناسب استفاده کنید. ناراحتیهای ناحیه پشت و کمر که در اثر بلند کردن اشیاء سنگین به روش غلط به وجود می آیند معمولاً تا مدتهای طولانی شخص را آزار خواهد کرد.

یک صدمه جدی که ماشینکاران را تهدید می کند، گیر کردن لباس، مو و زیور آلات شخص به قسمتهای متحرک ماشین است که ممکن است حتی به مرگ منجر شود. پوشیدن لباسهای گشاد این خطر را افزایش می دهد. برای محافظت از لباس می توان از پیش بندهای راحت و مناسب استفاده کرد.

آستینها را بالا بزنید و قبل از شروع ماشینکاری انگشتر و دیگر زیور آلات  خود را بردارید. اگر موی شما بلند است آنها را با پوشش مناسبی ببندید.

در مورد کارهایی که در آنها گازها و غبارهای خطرناک تولید می شوند، حتماً باید تهویه مناسب وجود داشته باشد. پس از استفاده از مایعات حلال و روغنها باید اضافه آن را به ظرف مناسبی تخلیه کرد. روغن مایعات ریخته شده را باید به خوبی تمیز نمود. اگر سطح آلوده شده به روغن وسیع است بهتر است از مواد جاذب  روغن برای جمع آوری آن استفاده کرد.

به طور کلی باید از تجهیزات ایمنی مناسب استفاده کرد. در محلهای پرسرو صدا لازم است از گوشیهای محافظ استفاده شود. دستکشهای پلاستیکی یک بار مصرف ، دستان کارگر را در مقابل روغن، مایعات برشی یا حلالها محافظت می کند. به هنگام ماشینکاری قطعاتی که تولید غبار می کنند، نظیر قطعات ریخته گری شده، پلاستیکها و یا در عملیات سنگ زنی باید از ماسک تنفسی استفاده کرد.

استفاده از ماسکهای تنفسی یک بار مصرف کاغذی برای عملیاتی که تولید بخارات روغن یا دیگر مایعات می کند، مناسب نیست. در این گونه موارد لازم است از ماسکهای تنفسی مخصوص استفاده نمود. در موقع جابجا کردن قطعات با لبه های تیز، داغ یا ساخته شده از مواد آلوده باید از تجهیزات و پوشش مناسب استفاده کرد. هرگز به شانس اکتفا نکنید! همیشه از چشمهای خود به خوبی حفاظت کنید. صدمات وارد به چشم را به ندرت می توان درمان کرد.

توصیه می شود از عینکها و ماسکهای چشمی استاندارد که دارای تایید موسسه معتبر ایمنی هستند استفاده شود.

بهتر است پس از ورود  به کارگاه و یا در هر موقعیتی که ایجاب می کند از عینک محافظ استفاده کرد و بنابراین لازم است یک اپراتور یا ماشینکار همیشه این وسیله حفاظت فردی را به همراه داشته باشد. با مشورت استاد راهنما می توان بهترین نوع عینک محافظ را انتخاب نمود. اگر از عینک طبی استفاده می کنید، می توان با مراجعه به پزشک معالج یک لنز طبی کارگاهی را جایگزین آن نمود تا در کارگاه نیز قابل استفاده باشد.

کار خود را بشناسید. کار کردن با یک ماشین صنعتی، بدون مطالعه کافی دستورالعمل آن، یک عمل احمقانه و خطرناک است. اگر مطمئن نیستید که چه باید بکنید یا یک کار چگونه باید انجام شود، حتماً از یک شخص مطلع کمک بگیرید.

روشهای ایجاد ایمنی

حریم های ایمنی، هر چند که قطعات حفاظتی فیزیکی محسوب نمی شود ولی به اپراتور تذکر می دهند که منطقه داخل حریم می تواند خطر آفرین باشد. در ساده ترین فرم، یک حریم ایمنی را می توان با خط کشهایی زرد و قرمز روی زمین کارگاه مشخص کرد. حریمهای پیچیده تر ممکن است با استفاده از یک پرتوی نور و یک سیستم فتوسل برای متوقف کردن ماشین به هنگام ورود یک شخص به منطقه خطر، آماده شود.

سپرهای محافظ ماشین آلات از بیرون پاشیده شدن براده ها و مایعات برشی جلوگیری می کنند. اغلب ماشینهای CNC مجهز به سپرهای محافظ بزرگ کشویی هستند که تمام منطقه ماشینکاری را می پوشاند.

انواع علائم هشدار دهنده برای آگاهی کارکنان از وجود خطرات بالقوه به کار می رود. مثلاً تابلوهایی با عنوان سیگار کشیدن ممنوع باید در قسمتهایی که در آنجا  مواد قابل اشتعال قراردارد، نصب شوند.

کلیات ایمنی در ماشین آلات

• هرگز یک ماشین را تا وقتی که تمام حفاظهای آن فعال نشده اند، روشن نکنید،
• همیشه برای انجام عملیات تنظیم ماشین یا اندازه گیری آن را خاموش کنید. هیچوقت هنگامی که ماشین در حال حرکت است، سطح ماشینکاری شده قطعه کار را لمس نکنید، زیرا ممکن است دست شما خراشیده شود،
• همیشه زمین اطراف ماشین ابزار را از روغن، براده و ضایعات فلزی پاک کنید،
• صحبت کردن با اپراتور یک ماشین، هنگامی که مشغول کار است، یک عمل نا ایمن محسوب می شود. این کار ممکن است باعث گیج شدن اپراتور و صدمه دیدن او یا دیگری شود،
• هرگز سعی نکنید هنگام عملیات براده برداری، براده ها را با دست بردارید. برای خارج کردن براده ها از محیط ماشینکاری از برس استفاده کنید. برای جدا کردن براده های طویل مارپیچ که هنگام تراشکاری به دور ابزار یا قطعه کار پیچیده می شوند، استفاده از یک انبردست یا چنگک روش خوبی است. بهتر از این کار این است که سرعت برشی و پیشروی ابزار را به گونه ای تنظیم کنید که براده ها به صورت تکه های کوچک جدا شده و پایین ریخته شوند. در مورد این کار در فصلهای بعدی توضیح داده می شود و
• هر گونه جراحت، اعم از بریدگی، خراش، کوفتگی یا سوختگی را فوراً مداوا کنید. بدون توجه به شدت یا ضعف جراحت، آن را حتماً به سرپرست خود اطلاع دهید.

نکات ایمنی کلی درباره ابزار

·    هرگز ابزارهای  تیز را در جیب خود نگذارید. به هنگام قراردادن ابزارهای تیز بر روی میز کار، آنها را به گونه ای قراردهید که موقع برداشتن به دست شما آسیب نرسانند و

·        ابزارهای کارگاهی باید به درستی تیز شده باشند و دسته مناسبی داشته باشند.

ایمنی در برابر آتش

مواد قابل اشتعال به چهار گروه طبقه بندی می شوند. کپسولهای اطفای حریق با نمادهای رنگی خاصی مشخص می شوند که این نمادها تعیین می کند، کپسول برای خاموش کردن آتش کدام گروه مناسب است.

آتش گروه A . این آتش از سوختن مواد قابل اشتعال معمولی نظیر کاغذ، چوب، پارچه و از این قبیل به وجود می آید. برای اطفای حریق کافی است با آب یا محلولهایی که آب فراوان در آنها وجود دارد، مواد در حال سوختن را سرد کرد. کپسول اطفای حریق گروه A را برای آتشهای گروه C و D به کار نبرید.

آتش گروهB . آتش حاصله از مایعات قابل اشتعال یا گریسها. این آتش را باید به روش پوشاندن و خفه کردن خاموش کرد. کپسول اطفای حریق گروه B حاوی مواد شیمیایی یا دی اکسید کربن خشک هستند.

آتش گروه C. آتش حاصل از جرقه های الکتریکی که باید با مواد خاموش کننده غیر هادی و به روش خفه کردن خاموش شوند. از کپسول اطفای حریق گروه A برای این گروه آتش استفاده نکنید.

آتش گروه D. آتش حاصله از فلزات قابل اشتعال نظیر منیزیم و لیتیم که برای خاموش کردن آن باید از مواد جاذب حرارت خشک استفاده کرد. از کپسول اطفای حریق گروهA برای این گروه آتش استفاده نکیند.

مقابله با آتش

یاد بگیرید در هنگام آتش سوزی چه باید بکنید! دربهای خروج اضطراری محل کارخود را بشناسید و یاد بگیرید که چگونه باز می شوند. مسیرهای خروجی دیگر ساختمان را نیز شناسایی کنید. در بعضی کارگاهها، تعدادی از کارکنان روش استفاده از کپسولهای اطفای حریق را توسط سازمان آتش نشانی      می آموزند. اگر شما نیز یکی از کارکنان آموزش دیده هستید، محل نصب کپسولهای  اطفاء حریق در محل کارتان ر ابشناسید. اگر شما آموزشی در این زمینه ندیده اید، به هنگام آتش سوزی فوراً محل را ترک کنید.

نکته مهم ایمنی: قبل از انجام هر عملی فکر کنید! یک دوره آموزشی ساده ممکن است کمی کسالت آور باشد، ولی به حفظ سلامتی شما می ارزد. اگر فکر می کنید نشستن بر روی صندلی کلاس آموزش ایمنی خسته کننده است، به این نیز فکر کنید که ممکن است در اثر بروز یک حادثه مجبور شوید بقیه عمر خود را بر روی صندلی چرخدار سپری کنید

ایمنی در ماشینهای فرز

ماشین

فرز نیز نظیر دیگر ماشینهای ابزار ، پس از انجام عملیات براده برداری باید تمیز شود.برای تمیز کردن میز ماشین فرز از براده ها ،باید از یک قلم موی متوسط استفاده کنید. براده ها مثل تیغ تیز هستند،بنابراین

نباید هیچ وقت از دست برای برداشتن براده ها استفاد نمائید. همچنین هیچ وقت  از هوای فشرده برای تمیز کردن میز ماشین از براده استفاده نکنید.براده هایی که در اثر جریان هوای فشرده به اطراف پرتاب می شوند،

ممکن است به شما یا افراد دیگری که در اطراف ماشین هستند ،صدمه وارد کند.از طرف دیگر اگر از روغن به عنوان مایع  برشی در فرز کاری استفاده  شده  باشد ،جریان هوای فشرده می تواند یک جریان از  پودر ذرات معلق روغن که بشدت آتش گیر است بوجود آوردد دراین شرایط اگر جریان پاشش روغن در معرض یک شعله باز  قرار گیرد ،حتماً مشتعل خواهد  شد . پس از زدودن براده ها ، میز ماشین  و دیگر تجهیزات را  با  یک تکه پارچه نرم پا ک کنید .برای به کار گیری ایمن یک ماشین فرز ،روش زیر پیشنهاد می شود:

* قبل از شروع کار با یک ماشین فرز ،کاملاً با عملکرد آن آشنا شوید.در صورتی که در مورد یک عملکرد ان تردید دارید،دستور العمل را مجدداً مطالعه کنید یا از شخص مطلعی کمک بگیرید.

* هرگز یک ماشین را در حالی که حواس شما به علت مصرف دارو یا ماده دیگری تحت تاثیر قرار گرفته است به کار نگیرید.

* به هنگام فرزکاری حتماً از لباس کار مناسب و عینک محافظ استفاده کنید.

* قبل از انجام کارهای زیر ماشین را متوقف نمائید

* انجام تنظیم ماشین یا اندازه گیری

* پاک کردن ماشین از براده

* باز کردن حفاظها یا دربهای ماشین.قبل از این کار حتماً ماشین ار خاموش کنید.

* به هنگام جابه جا کردن تیغه فرزها ،حتماً یک دستکش مناسب به دست کنید و یا از یک تکه پارچه ضخیم برای این کار استفاده نمائید.

* باری جا به جائی قطعات سنگین،نظیر گیره،دستگاه تقسیم،میز گردان و قطعه کارهای بزرگ از همکاران خود کمک بگیرید.

* اطمینان یابید که تجهیزات  نگهدارنده  قطعه کار کاملاً  بر روی میز ماشین محکم شده  و قطعه کار نیز درون آن محکم  بسته شده باشد . ایجاد  حالت  فنری یا لرزش در این قطعات ممکن است باعث  گیر کردن  ابزارهای نازک و یا شکستن آن شود.

* هیچ وقت به ابزار برشی در حال گردش نزدیک نشوید.

* در موقع فرزکاری یا انجام هر گونه عملیات براده برداری،با کسی صحبت نکنیدو به شخص دیگر اجازه ندهید ماشین ابزار شما را به کار اندازد.

* هرگز به  هنگامی که ماشین  فرز در حال براده  برداری است  ،ولگردی  نکنید تمامی حواس خود را جمع کار کنیدو برای هر حادثه ای آماده باشید.

* زمین حوالی ماشین را  از براده پاک کنید همچنین  مایع برشی ریخته شده روی زمین را فوراً تمیز کنید . بر روی زمینهای لغزنده ،خاک اره یا دیگر ترکیبات جذب کننده روغن بریزید.کلیه پارچه های آغشته به روغن را در ظرفهای فلزی در بسته جمه آوری نمائید و درب آن را محکم ببندید.

* محل قرارگیری کلید توقف اضطراری ماشین را بشناسید.

* جراحات و خراشهای پوست را به سرعت مداوا کنیدتا از برئز عفونت جلوگیری شود.محل زخم را بخوبی تمیز کنید بر روی آن پماد ضد عفونی کننده مالیده و با استفاده از بانداژ روی آن را ببندید .در باره جراحت خود ،هر چند کوچک و بی اهمیت باشدبه سرعت به سرپرست گزارش دهید.

* لباس کار خود را مرتباً بشوئید.لباسهای چرب از نظرآتش گیری مستعد هستند.

 

خطرات جوش کاری

- باریم Ba

برای باریم حد آستانه ای مشخص نشده است. استنشاق فیوم هایی که حاوی اکسید باریم هستند سبب تحریک قابل ملاحظه بینی و گلو می شود. بعلاوه فیوم اکسید باریم می تواند باعث ایجاد تهوع، استفراغ، اسهال و زخم های معده ای شده و همچنین خطر بیماری قلبی، خستگی عضلانی و انقباض را افزایش بدهد.

2- بریلیوم Be

بریلیوم ماده ای است که هم به شکل فلزی و هم به حالت ترکیب دارای سمیت بالا می باشد (اکسید بریلیوم در فیوم جوشکاری) بریلیوم اصولاً به صورت آلیاژ با مس تولید می شود و سبب عارضه خطرناکی در ششها به نام بریلیوزیس می شود.

3- کادمیوم Cd

کادمیوم ماده ای با سمیت بالا می باشد. اکسید کادمیوم موجود در فیوم جوشکاری در حین جوشکاری صفحات فلزی (فلزی که توسط کادمیوم جهت حفاظت از خوردگی پوشانیده می شود) کادمیوم، تولید می شود. از علائم مسمومیت با کادمیوم می توان اشکال در تنفس، خشکی گلو، سرفه، درد درقفسه صدری و تب دود فلزی را نام برد.

این عوارض معمولاً هنگامی ظاهر می شوند که حداقل یک روز یا بیشتر از مدت تماس بگذرد. فردی که بطور مکرر در معرض تماس با کادمیوم قرار دارد ممکن است از ادم ریوی رنج ببرد و احتمالاً مبتلا به آمفیزم نیز باشد. جگر وکلیه ها نیز می توانند تحت تأثیر فیوم کادمیوم قرار گیرند.

4- کلسیم Ca

کلسیم در فیوم جوشکاری به اشکال اکسیدهای به هم پیوسته (کنژوگه) در جوشکاری قوس فلزی با الکترودهای پایه و در قوس جوشکاری فلوکس – کورد با فلوکس اصلی به عنوان یک فلز پرکننده یافت می شود. در غلظت های بالا، اکسید کلسیم می تواند غشاء موکوس را تحریک کند اما مستقیماً خطری برای سلامتی در طی جوشکاری محسوب نمی شود.

 

5- کروم Cr

در طول جوشکاری کروم به صورت آلیاژ با فولاد (مانند فولاد ضد زنگ) کرم 3 ظرفیتی و 6 ظرفیتی کاملاً به صورت اکسید تشکیل می شود. در هر دو فرم، کروم باعث تحریک غشاء های موکوس و ایجاد تب دود فلزی شده و همچنین بر جریان تنفس و ششها نیز اثر می گذارد. همچنین کروم شش ظرفیتی به عنوان افزایش دهنده خطر سرطان در نظر گرفته می شود. کروم شش ظرفیتی در طول جوشکاری با الکترودهای پوشش دار تولید می گردد.

6- مس Cu

مس هم به شکل فلزی و هم به صورت فلز پرکننده یافت می شود. استنشاق فیوم های مس می توانند سبب تب دود فلزی شده و عوارضی در ریه ایجاد کند که کوپروزیس نامیده می شود.

7- فلوئورF

ترکیبات فلوئور با فلوریدها اکثراً در طول جوشکاری با الکترودهای پوشش دار تولید می شوند. این ترکیبات همچنین می توانند به حالت به هم پیوسته با جوشکاری قوس فلوکس – کورد تولید شوند. البته اگر فلوکس، فلز پایه باشد، استنشاق فلوریدها می تواند باعث تحریک خفیف کانالهای تنفسی شده و مسمومیت عمومی حاد یا مزمن ایجاد کند. تنها در محلهایی که محصور بوده یا تهویه ناقصی دارند این خطر وجود دارد که مقدار حد آستانه فلوئور از حد استاندارد تجاوز کند.

8- آهن Fe

اکسیدهای آهن در فیوم جوشکاری به حالت کنژوگه تولید می شوند که درتمام جوشکاری های آهن فلزی یافت می شوند. تماس با اکسید آهن بیش از یک مدت زمان خاص می تواند در موارد تماس فردی شخص را دچار عارضه ای به نام سیدروزیس بنماید که در رادیوگرافی اشعه X، شبیه به سیلیکوزیس می باشد، ولی سیدروزیس خطرناک نبوده و خطری برای سلامتی نداشته و در تماسهای کوتاه مدت با اکسید آهن متوقف می شود و عارضه ریوی مانند سیلیکوزیس به حالت پیش رونده ادامه نمی یابد.

9- سرب Pb

سرب به مقدار زیاد در فیوم جوشکاری قوس تولید نمی شود مگر در مواردیکه جوشکاری ویژه ای برای سطوح فلزی پوشش دار انجام می شود. سرب ممکن است در هنگام تجزیه الکترودهای پوشش دار به صورت ترکیب تولید شود. تنفس فیوم های سرب می تواند باعث عوارضی از قبیل سردرد، ضعف و غش، درد در عضلات، انقباض عضلانی، کاهش اشتها و کاهش وزن گردد. در غلظتهای بالا خطر کم خونی و افت حافظه وجود دارد.

10- منیزیوم Mg

منیزیم به عنوان یک عنصر آلیاژی در جوشکاری فولاد و الکترودها تولید می شود. فیوم جوشکاری در این مورد حاوی غلظتهای بالای اکسید منیزیم می باشد که سمی است. علائم مسمومیت با منیزیم عبارتند از تحریک غشاء موکوس، لرز، سفتی عضلات، ضعف و غش و اختلال در ظرفیتهای هوشی، سیستم عصبی و راههای تنفسی نیز می توانند تحت تأثیر واقع شوند. منیزیم می تواند همچنین سبب تب دود فلزی گردد.

11- مولیبدن Mo

تنفس فیوم حاوی مولیبدن می تواند اعضاء تنفسی را تحریک نماید. تماس مداوم و طولانی با مولیبدن می تواند سبب درد در مفاصل و تأثیر بر کبد شود.

12- نیکل Ni

نیکل به طور کلی در هنگام تولید فولاد ضد زنگ ایجاد می شود. اکسید نیکل در فیوم جوشکاری می تواند سبب تب دود فلزی شود. نیکل همچنین از نظر سرطانزایی نیز مورد تردید و شک می باشد.

13- سیلیس Si

برخی از اشکال دی اکسید سیلیس (کوارتز) می توانند سبب سیلیکوزیس شوند. به هر حال مدرکی وجود ندارد دال بر اینکه اشکال دی اکسید سیلیس در فیوم جوشکاری با غلظت خطرناکی تولید می شوند.

14- روی Zn

فیوم اکسید روی در طول جوشکاری صفحات گالوانیزه تولید می شود. آبکاری با روی می تواند سبب ایجاد تب دود فلزی گردد.

گازها

رفتاری که گازها در اینجا دارند عوارض سمی و یا خفه کنندگی می باشد. آنها یا در طول جوشکاری تشکیل می شوند و یا عناصر گاز محافظ هستند.

1- منوکسید کربن CO

منوکسید کربن گازی است خطرناک که بی بو و بی رنگ می باشد. منوکسید کربن در اصل در رابطه به جوشکاری در فضای بسته یا فضاهایی که تهویه ناقص دارند، درغلظتهای بالایی که در گازها می تواند وجود داشته باشد تولید می شوند. منوکسید کربن از انتقال اکسیژن در خون جلوگیری می نماید. مسمومیت با منوکسید کربن سبب ایجاد تهوع، سردرد، دردهای قلبی، اشکال در غلظت خون و بالاخره عدم هوشیاری می گردد.

2و3- دی اکسید نیتروژن No₂ و اکسید نیتریک No

در غلظتهای بالای ppm15، دی اکسید نیتروژن می تواند باعث تحریک چشم ها شده و سبب آبریزش از آنها گردد. غلظتهای بالاتر می توانند همچنین سبب برونشیت حاد، فیبروز یا ادم ریوی گردند. دو عارضه بعدی می توانند تهدیدی برای سلامتی و ادامه زندگی باشند. اما در اکثر موارد عملکرد در بیماران ریوی با بهبود همراه بوده است. علائم مسمومیت شامل سرفه های سخت، خس خس کردن سینه، بدحالی، تهوع و تنگی نفس می باشد. البته این علائم حتی از 3 تا 30 ساعت پس از تماس نیز ممکن است ظاهر نشوند.

 

 

4- ازن O₃

ازن گازی سمی و بیرنگ می باشد. ازن بر غشاء موکوس و همچنین بر راههای تنفسی اثر می گذارد. علائم مسمومیت با ازن شامل خارش یا احساس سوختگی در گلو، سرفه، درد قفسه صدری و خس خس سینه می باشد.

5- فسژن Cocl₂

درغلظتهای بالای ppm20 فسژن باعث احساس سوختگی دردهان و گلو می شود فسژن همچنین در قفسه صدری تولید درد نموده و ایجاد استفراغ می نماید. استنشاق فسژن می تواند باعث ایجاد ادم ریوی شود.

6- فسفین PH₃

فسفین گازی با سمیت بالا می باشد که باعث تحریک چشمها، بینی و پوست می شود. استنشاق این گاز می تواند سبب اسهال، خستگی و سردرد گردد. فسفین می تواند درغلظتهای بالای ppm100 کشنده باشد. فسفین همچنین می تواند بر سیستم عصبی و کلیه ها اثر بگذارد.

اندازه گیری و دستگاههای اندازه گیری

درهنگام اندازه گیری انتشار، مقدار معینی از ماده تولید شده در واحد زمان اندازه گیری می شود. جوشکاری آزمایشی  معمولاً در بعضی از اتاقکهای ویژه انجام می شود. یک جریان هوای مشخص از درون اتاقک کشیده می شود. فیوم در یک فیلتر جمع آوری شده و توزین می شود. واحد انتشار فیوم اختصاصی می باشد برای مثال g/min بعد از توزین، فیوم جمع آوری شده می تواند از نظر شیمیایی به منظور تعیین ترکیبات آن به خوبی تجزیه شود. غلظتهای گوناگون گازها، به کمک وسایل ویژه اندازه گیری می شوند. میزان انتشار را می توان با جمع غلظتهای گاز و جریان هوا بدست آورد که واحد آن ml/min می باشد.

تأثیر عوامل مختلف بر انتشار

انتشار آلوده کننده های هوا در طول جوشکاری همانند ترکیب آلوده کننده های هوا به تعدادی از عوامل مختلف بستگی دارد که عبارتند از:

1-      فلز پایه و فلز پرکننده.

2-      پوشش دهنده ها یا آلاینده های روی سطوح ورقه ها.

3-      پارامترهای جوشکاری (جریان، ولتاژ، گازمحافظ و فلوی گازمحافظ)

دراینجا اثرات این عوامل با جزئیات بیشتری مورد بحث قرار خواهند گرفت.

پیشگیریها

هرگونه اقدام به منظور پیشگیری، در صورتیکه به وضعیت کار بهبود ببخشد بجا محسوب می شود. یک جوشکار می تواند از تماس با آلودگی و آلاینده هایی که در طول جوشکاری به طرق مختلف تولید می شوند پرهیز کند. چند مثال در مورد پیشگیریها عبارتند از: تهویه عمومی مناسب، مکش موضعی، اشکال مختلف حفاظهای تنفسی و شرایط مناسب کاری و نیز استفاده از یک گاز محافظ خوب، نوع پیشگیری به کار رفته به اینکه جوشکاری باید در داخل محیطهای سربسته و یا خارج آن انجام بشود و نیز به اندازه قطعه کار و غیره بستگی دارد.

1- تهویه عمومی

برای جوشکاری در محیطهای سربسته، بایستی تهویه عمومی به منظور رقیق کردن آلاینده های هوا به طور مناسبی وجود داشته باشد. میزان قابل قبول تهویه برای فیوم جوشکاری mg/m³2می باشد. در کارگاههای بزرگ با سقوف مرتفع و بلند، حرکات طبیعی هوا تهویه عمومی را تأمین می کند که معمولاً کافی می باشد. در موارد دیگر بایستی یک سیستم تهویه اضافی افزوده گردد.

2- مکش موضعی

هرجا که تهویه عمومی ناکافی و نامناسب بنظر می رسد، بایستی به منظور بهبود موقعیت جوشکار مکش موضعی به کار رود، مکش موضعی هر قدر نزدیک به محل جوش باشد تا حد ممکن از انتشار آلاینده ها در میان کارگاه جلوگیری می کند. یکی از مزیتهای مکش موضعی نسبت به تهویه عمومی آن است که به مقدار هوای کمتری نیازمند است. تنها نقص وسائل مکش موضعی این است که مشکل می توانند به طور صحیحی مورد استفاده قرار گیرند بنابراین به منظور کار، بایستی یک دستگاه مکش موضعی نزدیک به قوس تعبیه گردد. در مورد جوشکاریهای عظیم، تهویه بایستی همیشه با کار جوشکاری مطابقت داشته باشد. مکش موضعی برای کارکردن در موارد خرده جوشکاری، که در یک پست کاری ثابت، انجام می شود بیشتر مناسب می باشد در بعضی از تجهیزات جوشکاری دستگاه مکش موضعی که بر تفنگ جوشکاری نصب شده است بر وزن تفنگ می افزاید.

همچنین مکش موضعی در هر وضعیت جوشکاری همیشه کارآیی ندارد، بالاخره مکش موضعی خیلی قوی، نامناسب می باشد چون ممکن است باعث از هم گسیختگی فلوی گاز محافظ گردد. این موضوع در مورد تهویه عمومی نیز صادق می باشد.

حفاظت از سیستم تنفسی

در موارد خاصی بعضی از اشکال حفاظت از سیستم تنفسی می توانند به کار برده شوند. اگر نوع آلاینده مشخص باشد از یک ماسک فیلتردار می توان استفاده کرد. البته فیلتر فقط فیوم را دفع می کند، درحالیکه گازها از میان آن عبور می کنند.

یک کلاهخود جوشکاری با هوارسان خارجی آلاینده ها را در منطقه تنفسی جوشکاران ترقیق می نماید.

برای کار در محیط سربسته که خطر خفه شدن وجود دارد بایستی یک رسپیراتور با هوارسان خارجی به کار رود. البته مهم است به یاد داشته باشیم که برای جوشکاری در مورد کار با تمام انواع حفاظهای تنفسی بایستی تعالیم مناسب را تدارک ببینیم.

 

 

پیشگیری دیگری در مورد جوشکاری

در جوشکاری معمولاً موقعیت جوشکار نزدیک به قوس و توده آلاینده ها تنظیم شده است که از نقطه جوشکاری شده به سمت بالا صعود می کنند. درنتیجه جوشکار مقادیر زیادی از فیوم و گازها را تنفس می نماید. با تغییر این وضعیت و تأمین حفاظهای تنفسی در برابر توده صعود کرده فیوم و گازها، می توان به کاهش خطرات سلامتی جوشکار کمک کرد.

درحین جوشکاری در هوای آزاد، جوشکار بایستی از جهت وزش باد مطلع باشد و موقعیت خودش را بر طبق آن تنظیم کند. به هرحال این صحیح نمی باشد که در هنگام وزش شدید باد جوشکاری قوس گاز فلزی انجام شود، زیرا باد، محافظ را دچار از هم گسیختگی می نماید. طراحی صحیح کلاهخود جوشکاری یا نقاب، بطور قابل ملاحظه ای آلوده کننده های هوا را در منطقه تنفسی جوشکاران کاهش می دهد. کلاهخود یا نقاب بایستی گلو و قسمتهایی از قفسه سینه را بپوشاند.

انتخاب گاز محافظ بر مقدار آلاینده های هوا تأثیر می گذارد. دی اکسید کربن و دیگر گازهای اکسید کننده سبب تشکیل فیوم بیشتری می شوند.

اگر از آرگون و هلیوم به عنوان یک گاز محافظ استفاده شود با افزودن اکسید نیتریک No به آرگون، میزان ازن در حین جوشکاری MAG/MIG و TIG کاهش داده می شود.

این کاهش در نتیجه واکنش سریع در اکسید رخ می دهد. (O₂ , NO₂) دی اکسید نیتروژن نیز یک گاز خطرناک ( البته نه به خطرناکی ازن ) می باشد. انتخاب پارامترهای جوشکاری نیز برمیزان آلاینده ها تأثیر می گذارد. یک قوس استوار و ثابت که تولید آلودگی نمی کند کمترین مقدار فیوم را سبب می شود. به همین دلیل بایستی در طول جوشکاری MIG/MAG از ناحیه انتقال ساچمه ای پرهیز شود.